De schijngestalten van de maan:

Actuele maanfase De planeten, onze Maan en de manen van de andere planeten, vertonen schijngestalten, d.w.z. zij laten zich gedurende hun omloop in verschillende gedaanten zien. De schijngestalten van de maanDit wordt veroorzaakt door het feit dat het lichaam vanuit een andere richting door de zon bestraald wordt dan waar vanuit het wordt waargenomen. Men ziet dan de terminator (d.i. de scheiding van licht en donker) zich verplaatsen over het oppervlakte van de maan of planeet, waardoor zij te zien is als een sikkelvormig of rond lichaam. Bij de binnenplaneten en onze maan is dit het meest opvallend. Zie onderstaande animatie van een maan(d) maanfases, waarbij ook goed het "schommelen" van de maan te zien is:





Maanfasen in 2011:

Maan faseDatumTijd
Nieuwe maan4 januari 201110:04:33
Eerste kwartier12 januari 201112:33:06
Volle maan19 januari 201122:22:56
Laatste kwartier26 januari 201113:59:19
Nieuwe maan3 februari 201103:32:38
Eerste kwartier11 februari 201108:20:05
Volle maan18 februari 201109:36:52
Laatste kwartier25 februari 201100:28:12
Nieuwe maan4 maart 201121:47:33
Eerste kwartier13 maart 201100:46:01
Volle maan19 maart 201119:10:48
Laatste kwartier26 maart 201113:08:25
Nieuwe maan3 april 201116:33:33
Eerste kwartier11 april 201114:05:43
Volle maan18 april 201104:44:12
Laatste kwartier25 april 201104:47:05
Nieuwe maan3 mei 201108:51:23
Eerste kwartier10 mei 201122:32:48
Volle maan17 mei 201113:08:20
Laatste kwartier24 mei 201120:52:16
Nieuwe maan1 juni 201123:02:52
Eerste kwartier9 juni 201104:10:27
Volle maan15 juni 201122:13:06
Laatste kwartier23 juni 201113:49:15
Nieuwe maan1 juli 201110:53:55
Eerste kwartier8 juli 201108:29:37
Volle maan15 juli 201108:39:27
Laatste kwartier23 juli 201107:04:00
Nieuwe maan30 juli 201120:39:46
Eerste kwartier6 augustus 201113:08:57
Volle maan13 augustus 201120:57:49
Laatste kwartier21 augustus 201123:56:45
Nieuwe maan29 augustus 201105:04:17
Eerste kwartier4 september 201119:40:19
Volle maan12 september 201111:27:28
Laatste kwartier20 september 201115:40:20
Nieuwe maan27 september 201113:09:14
Eerste kwartier4 oktober 201105:16:05
Volle maan12 oktober 201104:07:18
Laatste kwartier20 oktober 201105:31:41
Nieuwe maan26 oktober 201121:56:46
Eerste kwartier2 november 201117:38:39
Volle maan10 november 201121:18:09
Laatste kwartier18 november 201116:10:11
Nieuwe maan25 november 201107:11:08
Eerste kwartier2 december 201110:52:47
Volle maan10 december 201115:38:21
Laatste kwartier18 december 201101:48:50
Nieuwe maan24 december 201119:08:21


Het mannetje in de maan:

Het mannetje in de maan of het mannetje op de maan is een volksverhaal dat een grote verspreiding kent. Als men naar de maan kijkt, blijken er lichte en donkere plaatsen te zijn. In de oudheid hield men deze donkere plaatsen voor zeeën. Thans weet men dat het hier om vlaktes gaat, waar het zonlicht anders wordt teruggekaatst. De donkere plaatsen riepen beelden op. Sommigen zagen hierin het beeld (gezicht) van een mannetje, anderen de afbeelding van een mannetje met een bos hout op de rug. Zodoende kwam het begrip mannetje in de maan (of mannetje op de maan) in omloop. Het motief van het mannetje in demaan wordt gebruikt in verhalen en gedichten. Ook in veel mythologieën wereldwijd wordt aan de maan een personage toegekend.

De donkere plaatsen op de maan zijn in werkelijkheid grote lavavlakten. Gesmolten gesteente uit het binnenste van de maan welde hier een paar miljard jaar geleden omhoog. Volgens planeetdeskundigen van de Ohio State University gebeurde dat nadat de maan aan de achterzijde werd getroffen door een ander hemellichaam. Die inslag was zo krachtig dat zelfs de ijzerrijke kern van de maan erdoor werd misvormd. Dat blijkt uit heel nauwkeurige metigen aan het zwaartekrachtsveld van de maan, uitgevoerd door de Amerikaanse ruimtesondes Clementine en Lunar Prospector. Ook de mantel en de korst van de maan zijn door de reuzeninslag licht vervormd geraakt: aan de voorkant vertoont de maan een uitstulping; aan de achterzijde juist een indeuking.





Live beeld en geluid vanaf het Internationale Ruimtestation:



Bekijk live stream NASA



Dag en nachtzones - huidige positie



.

Open in nieuw scherm
Oranje lijn is actuele baan - Groene lijn is langste dag op 21 juni en witte lijn is kortste dag 21 december







Over de jaargetijden, de kortste en
langste dag en de dag- en nachtevening:


Aarde gezien door de Meteosat-4 Wanneer begint de lente?

Volgens sterrenkundigen begint de lente op 20 of 21 maart. Maar volgens weerkundigen is het voorjaar dan al twee weken oud. Hoe zit dat?

Op de dag dat de lente begint, staat om ± 20.16 uur Nederlandse tijd de zon exact boven de evenaar en zijn overal op aarde dag en nacht even lang. Het is het tijdstip van de 'equinox' of dag-en-nachtevening. In maart vormt dit het begin van de lente, in september het begin van de herfst.

Wat een verschil met mid-winter, toen de zon pas om 08.44 uur opkwam en al om 16.28 uur onderging! De dag duurde toen slechts 7 uren en 44 minuten en de nacht was maar liefst 16 uren en 16 minuten lang. Met de verlichting aan gingen we naar school en werk en met de verlichting aan keerden we naar huis. Maar vanaf nu zijn we eindelijk op weg naar de zomer, met op 21 juni een nachtlengte van slechts 7 uren en 16 minuten en een daglengte van liefst 16 uren en 44 minuten. De lente, op 20 maart, vormt daarvoor de aankondiging!

Het klinkt misschien vreemd, maar volgens weerkundigen begon de lente al twee weken eerder, op 7 maart. Deze vreemde datum putten zij uit een studie van gemiddelde luchttemperatuur op het noordelijk halfrond, waaruit blijkt dat de warmste dag van het jaar valt op 22 juli. Die warmste dag van het jaar is dus eigenlijk hoogzomer, en het begin van de zomer en het begin van de herfst zouden symmetrisch rond die datum moeten liggen op respectievelijk 7 juni en 6 september. Op dezelfde manier beginnen de meteorologische winter en lente op respectievelijk 6 december en 7 maart. Alleen op het zuidelijk halfrond lopen de weerkundige seizoenen meer met de kalender in de pas. Door de overweldigende hoeveelheid oceaanwater daar, die veel trager reageert op veranderingen in de hoeveelheid binnenvallende zonne-energie dan een landoppervlak, loopt de temperatuur er anderhalve maand achter op de zonnestraling. De weerkundige begindata van de seizoenen op het zuidelijk halfrond zijn daardoor 21 maart, 20 juni, 19 september en 19 december.

Aarde Kalender:

De definitie van de jaargetijden zoals die op de kalenders zijn vermeld, is ontleend aan de sterrenkunde. Het astronomisch winterseizoen begint op de kortste dag, als de zon recht boven de Steenbokskeerkring op het zuidelijk halfrond staat. De winter loopt door tot de zon zich boven de evenaar bevindt en het voorjaar eindigt op de langste dag, wanneer de zon boven de Kreefstkeerkring staat. Op zijn beurt loopt de zomer door tot aan de herfstequinox en het najaar valt dan in het resterende deel van het jaar.

Velen geloven dat de begindata van de astronomische seizoenen zijn: 21 december, 21 maart, 21 juni en 21 september. Maar in werkelijkheid 'tolt' de stand van de aardas in de ruimte rond en daardoor verschuiven de seizoenen. Verantwoordelijk voor deze tolbeweging is de maan, die de aardas eens in de 25.725 jaar onder een hoek van 23,5 graden met het baanvlak van onze planeet laat ronddraaien. Als we die tolbeweging normaal op zijn beloop zouden laten, zouden de seizoenen steeds vroeger beginnen, met over 13.000 jaar het begin van de zomer in december en het begin van de winter in juni.

Om een toekomstige elfstedentocht in juli te vermijden, zijn daarom schrikkeljaren ingevoerd, zodat de kalender zoveel mogelijk in de pas blijft. Door de schoksgewijze invoering van een extra dag om de vier jaar en een 'schrikkeleeuw' om de 400 jaar (zoals in 1600, 2000, 2400, etc.), valt het begin van seizoenen op een beperkt aantal data: winter op 20, 21, 22 of 23 december; lente op 19, 20 of 21 maart; zomer op 20, 21 of 22 juni; herfst op 21, 22, 23 of 24 september.

Nu we het toch over de beweging van de aarde door de ruimte hebben: wie wist dat de zomer op het noordelijk halfrond ongeveer 8 dagen langer duurt dan de winter? In januari staat de aarde namelijk dichter bij de zon (147,1 miljoen km) dan in juli (152,1 miljoen km). Het verschil in afstand is goed voor een verschil in omloopsnelheid. In januari beweegt de aarde met 30,3 km/s in haar baan, terwijl dat in juli slechts 29,3 km/s is. Van herfst tot lente verlopen daardoor 178,83 dagen, maar van lente tot herfst 186,41 dagen.

Ook de hoeveelheid zonnestraling varieert als gevolg van dit verschil in afstand. 's Winters is de zonnestraling 7 procent sterker dan in de zomer. Op het noordelijk halfrond heeft dat een matigende invloed op de koude. 's Zomers is het bij ons relatief minder warm, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het 8 dagen langere zomerseizoen.

Bron: Esa

 


Lente equinox
Begin van de lente

Zomerzonnewende
Begin van de zomer

Herfst equinox
Begin van de herfst

Winterzonnewende
Begin van de winter
Begin van de lente First day of Summer First day of Fall First day of Winter
21/03/2011 00:21
20 maart 2010 17:33 UTC
21/06/2011 19:17
21 juni 2010 11:29 UTC
23/09/2011 11:05
23 september 2010 03:10 UTC
22/12/2011 06:31
21 december 2010 23:39 UTC



Actuele sterrenhemel:

Onderstaande digitale sterrenkaart kunt u zelf draaien naar de tiijd of datum, maar gemakkelijker is het door de datum en tijd in te voeren (linksboven) en vervolgens op het vergrootglas (+) te klikken. Klik op "Kloktijd (nu)" en vergrootglas (+) om de actuele sterrenhemel te zien. Klik hier als u de kaart in een nieuw scherm wilt openen (beter leesbaar).

Onderstaand vindt u een sterrenkaart in PDF-formaat, die overal op de wereld gebruikt kan worden. De laatste 2 pagina's geven (engelstalige) uitleg ove rhet gebruik van deze kaart. Download een sterrenkaart in PDF-formaat.


De sterrenhemel in het noorden:


De sterrenhemel in het oosten:


De sterrenhemel in het zuiden:


De sterrenhemel in het westen:


De sterrenhemel recht boven u:


De meteoren lijken uit het zelfde  punt te komen.

 

Meteorenzwermen:

Het hele jaar door zijn er zogenaamde meteorenzwermen of -regens waar te nemen. Tientallen meteoren lijken als vallende sterren uit een vast punt te komen en kunnen over het hele firmament worden waargenomen. Het aantal meteoren kan verschillen van enkel tot tien- of heel soms wel honderdtallen per uur. Onderstaand een kort overzicht van de bekendste meteorenzwermen die we kennen.


Quadrantiden of Boötiden

Lyriden

Perseïden

Leoniden

Geminiden


Tip: probeer de nacht voor en de nacht na het maximum ook waar te nemen.
H et maximum kan veranderlijk zijn.

| Mail deze pagina | Framebreker
Copyright © 2004- - Weerstation Grave